รถเข็น (0 ชิ้น)
 
เรื่องเล่าอีกเรื่อง

เขียนโดย
ศุกร์ 09 มกราคม 2552 @ 18:43


ผ้าขาวม้าแก้ปวดจากสถานีอนามัยป่าลานหินดาด วังม่วง สระบุรี

ผ้าขาวม้าแก้ปวด

 

                                                                                              พรพิมล เพ็ชรบุรี

                                                                                                     สถานีอนามัยป่าลานหินดาด

                                                                                                    อำเภอวังม่วง จังหวัดสระบุรี

 

          สงสัยโรคเก่าจะกำเริบ ผมกลัวจังเลยหมอ กลัวจะเป็นมะเร็ง

          ลุงน้อย อดีต อสม.ของสถานีอนามัยอีกแห่งหนึ่งใกล้ที่ทำงานของฉัน มานั่งคุยความทุกข์ของแกให้ฉันฟัง พร้อมกับโบกผ้าขาวม้าที่แกติดตัวเป็นประจำพัดไล่แมลง

          ความจริงฉันรู้ว่า ลุงน้อยเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ จากปากคำของลูกสาวแก แต่ก็ถูกขอร้องไม่ให้บอกกล่าวอย่างตรงไปตรงมา เพราะกลัวลุงจะยอมรับความจริงไม่ได้ คำที่บอกจากปากของฉันจึงกลายเป็นว่า

          อาจจะไม่ใช่ก็ได้นะอย่าเพิ่งคิดมากเลย หรือถ้าเป็นจริง สมัยนี้ก็มีวิธีการรักษาที่ดีกว่าเมื่อก่อนเยอะเลยนะคะลุง

          จากวันนั้น เมื่อปีครึ่งที่ผ่านมา ลุงน้อยมาเปรยกับฉันหลายครั้ง ฉันก็ยังไม่พูดความจริง ได้แต่บอกให้ลุงไปโรงพยาบาลตามนัด และกินยาที่หมอให้มา

          เวลาผ่านล่วงเลย ลุงน้อยเริ่มมีอาการปวดกระเบนเหน็บ และปวดมากขึ้นเรื่อยๆ โรงพยาบาลจังหวัดส่งตัวไปรักษาที่ศูนย์มะเร็ง จังหวัดลพบุรี ถึงตอนนี้ไม่มีใครสามารถปิดบังเรื่องที่ลุงเป็นมะเร็งได้อีกแล้ว

          ฉันได้แต่ประเมินจากความรู้สึกนึกคิดของตัวเอง คิดว่าลุงน้อยไม่มีท่าทีท้อแท้หรือสิ้นหวัง เหมือนที่ใครๆ กลัวกันเลย

          หนูเห็นลุงน้อยยังแข็งแรง เอาน่า! ไม่เป็นไรหรอก ทำตามที่หมอใหญ่เขาบอกก็แล้วกัน

ฉันพูดไปพร้อมกับตัวลีบลง ไม่มั่นใจว่าจะสามารถเป็นที่พึ่งของลุงอย่างที่ลุงตั้งความหวังไว้

          หลังจากนั้น ลุงน้อยเทียวมาขอรับยาแก้ปวดเป็นประจำ บางวันปวดมากก็ขอฉีดยา ฉันปรึกษากับหมอที่โรงพยาบาลอำเภอเพื่อเบิกยาฉีดแก้ปวดอย่างแรงซึ่งเป็นยาเสพติดมาไว้ที่อนามัย สำหรับฉีดให้ลุงน้อย ด้วยโรคที่ลุกลาม อาการปวดมีมากขึ้น การฉีดยาก็ต้องถี่ขึ้น จากวันละครั้งขยับเป็น 2 ครั้ง โรงพยาบาลก็ให้เบิกยาครั้งละ 10 หลอดเท่านั้น และต้องเอาหลอดยาเดิมไปแลก บางวันยาหมดตอนเย็นพอดี จะมีเวลาออกไปเบิกยาให้ลุงก็บ่ายของวันรุ่งขึ้น

          ถ้าปวดตอนกลางคืนหรือกลางวันของวันรุ่งขึ้น ลุงก็ต้องไปขอฉีดยาที่โรงพยาบาล ซึ่งมีคนรอมาก ระเบียบขั้นตอนก็ยุ่งยาก ทั้งลุงและญาติก็ไม่อยากไป

          ฉันเองก็เหนื่อยและท้อ ขณะเดียวกับที่ลุงน้อยมีอาการปวดบ่อยขึ้น เริ่มมีแผลกดทับที่ปุ่มกระดูกสะโพก มีก้อนนูนบริเวณหัวหน่าว มีน้ำปัสสาวะไหลตลอดเวลา ต้องได้รับการฉีดยาแก้ปวดทุก 4 ชั่วโมง ฉันจึงส่งต่อลุงน้อยไปโรงพยาบาล แต่อาการปวดก็ไม่หาย

          ครั้งหลังที่ฉันไปเบิกยาให้ลุงน้อย ฉันได้ยาไดโคลฟีแนกมาแทนยาเพททิดีนและมอร์ฟีนซึ่งขาดสต๊อก ฉันแวะไปฉีดยาให้ลุงทั้ง ๆ ที่ รู้ดีว่ามันไม่หายปวดแน่ ฉันเคยเปิดดูประวัติการรักษาที่โรงพยาบาล บ่อยครั้งที่ลุงแกไปฉีดยาตอนดึก ๆ ในเวลาที่ไม่มีแพทย์เวรเซ็นเบิกยาเพททิดีน หรือมอร์ฟีนให้ พยาบาลก็จะฉีดไดโคลฟีแนกให้ตลอด และย้ำว่าถ้าไม่หายปวดก็ให้กลับมาอีก แต่ลุงแกไม่เคยกลับไปสักครั้ง   แพทย์และพยาบาลจึงสรุปกันว่าฉีดยานี้แล้วหายปวด ฉันเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมลุงไม่อยากไปฉีดยาที่โรงพยาบาล 

ลุงน้อยบอกฉันว่าเพิ่งไปฉีดยามาแต่ไม่หายปวด ฉันฉีดยาไดโคลฟีแนกที่ได้มาให้แกทั้งที่ไม่แน่ใจว่าจะทำให้แกหายปวดได้หรือเปล่า แต่คืนนั้นทั้งคืนก็ไม่มีเสียงเรียกจากญาติ หรือเสียงตามทางโทรศัพท์ ตอนเช้าของอีกวันหนึ่งพี่พยาบาลจากสถานีอนามัยซึ่งเป็นเจ้าของพื้นที่โทรมาเล่าว่าได้ไปเยี่ยมลุงน้อย แต่ลุงแกก็ไม่บ่นว่าปวดแต่อย่างใด  ฉันยังคิดว่า ยาไดโคลฟีแนกอาจทำให้ลุงหายปวดได้จริงๆ         

เที่ยงครึ่งของวันต่อมา หัวหน้ามาตะโกนเรียกฉัน

          ทำอะไรอยู่ ญาติลุงน้อยเค้าโทรมาตาม ไปดูแกหน่อย เร็วเข้า

          ฉันไปถึงบ้านลุงน้อยทันที แต่แกได้จากไปแล้ว ลุงน้อยผูกคอตายด้วยผ้าขาวม้าผืนเดิมที่แกเคยใช้เป็นประจำ วันนี้ ผ้าขาวม้าที่เคยใช้โบกไล่แมลงถูกใช้โบกไล่ความเจ็บปวดทุกข์ทรมานให้หมดสิ้นไปจากชีวิตของแก 

          ใจหนึ่งฉันพูดกับแกว่า... หลับให้สบาย ไม่ต้องทนเจ็บปวดอีกต่อไปนะลุง

แต่อีกใจหนึ่ง ฉันถามตัวเองอย่างเจ็บปวดว่า ทำไมฉันไม่เดินไปพบหมอ และพูดคุยถึงเหตุผลที่ของของการไม่กลับมาฉีดยาอีกของลุงน้อย ทำไมฉันจึงยอมรับเอายาไดโคลฟีแนกมาฉีดให้แก... ทั้งที่พอจะรู้แล้วว่า มันคงไม่ได้ผล...

 

 



มนุษย์ไบโอนิค
บนอานจักรยานมีแต่ความสุข
SHA Conference & Sharing 19-21 ธันวาคม 2555
เรื่องเล่าจากหมอคนหนึ่ง โดย น.พ. เดชา แซ่หลี ผู้อำนวยการ ร.พ. กะพ้อ
ดูทั้งหมด »
 

 สุชาดา


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 1 Re: เรื่องเล่าอีกเรื่อง
ไม่ต้องเสียใจหรอกนะคะ ที่คุณได้ทำลงไปนั้นก็เยี่ยมมากแล้ว จะยาอะไรก็สุดแล้วแต่ อย่างไรผู้ป่วยก็คงต้องจากไปอยู่ดี เพราะโรคที่เป็น มะเร็งลำไส้นะคะ แม้ว่าจะฉีดมอร์ฟีนก็ต้องตาย เพียงแต่ลุงแกอยากหายปวดเร็วขึ้นเท่านั้นเอง ให้กำลังใจนะ สู้ต่อไปเพื่อคนที่อยู่รอความเมตตาคุณอยู่นะคะ
ผู้โพสต์ : สุชาดา [Wed, 14 Jan 2009 16:55 118.175.180.198]

 หมออนามัยคนหนึ่ง


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 2 Re: เรื่องเล่าอีกเรื่อง
เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์และสาธารณสุขก็เป็นมนุษย์ปุถุชน ครับ รู้สึกผิด รู้สึกอิ่มใจ กับงานที่ทำได้เหมือนๆ กับอาชีพอื่นๆ ให้กำลังคนที่ตั้งใจทำงานทุกคน ครับ
ผู้โพสต์ : หมออนามัยคนหนึ่ง [Tue, 10 Feb 2009 13:11 119.42.70.231]

 น้องใบเตย


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 3 Re: เรื่องเล่าอีกเรื่อง
สู้ต่อไปนะค่ะ ไม่ต้องเสยใจ
ผู้โพสต์ : น้องใบเตย [Sat, 21 Feb 2009 23:01 61.19.64.166]

 jack


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 4 Re: เรื่องเล่าอีกเรื่อง
ได้รับคำแนะนำจากน้องให้เข้ามาอ่านบทความนี้ อ่านดูแล้วรู้สึกเข้าใจและเห็นใจในการปฏิบัติหน้าที่เป็นอย่างดีของคุณพรพิมล คงมีอีกหลายชีวิตที่ต้องการความช่วยเหลือจากเรา ยังมีอีกหลายแห่งในประเทศไทยที่ด้อยโอกาสทางการรักษา ขอให้ยึดมั่นในอุดมการณ์เพื่อคนไทยต่อไปนะ
ผู้โพสต์ : jack [Tue, 03 Mar 2009 13:09 202.143.155.251]

 นนท์ ตาก


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 5 Re: เรื่องเล่าอีกเรื่อง
เป็นกำลังใจให้เสมอ สำหรับเพื่อนรัก และ
วิชาชีพเดียวกัน
ผู้โพสต์ : นนท์ ตาก [Tue, 10 Mar 2009 14:14 117.47.136.67]

 เจ้านางละอองทอง


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 6 Re: เรื่องเล่าอีกเรื่อง
คุณหมอและพยาบาลก็เป็นคนธรรมดาไม่ใช่ยาวิเศษ คงแก้ไขปัญหาให้กับทุกคนไม่ได้ ขอเป็นกำลังใจให้พวกคุณหมอและพยาบาลทำหน้าที่ช่วยชีวิตเพื่อนมนุษย์ให้เต็มที่....(ข้าต้องการเลือด..เลือด..)
ผู้โพสต์ : เจ้านางละอองทอง [Thu, 19 Mar 2009 15:08 125.26.123.141]

 PJ


สมาชิกทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 7 Re: เรื่องเล่าอีกเรื่อง
case ของผมแกเป็น มะเร็งกระดูกใช้เชือกผูกคอตายเหมือนกันครับ..ไม่รู้จะช่วยแกยังงัย..เศร้าเหมือน จขกท.ครับ
ผู้โพสต์ : PJ [Tue, 02 Jun 2009 15:49 222.123.111.105]

 หมอจิ๋ว


สมาชิกทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 8 Re: เรื่องเล่าอีกเรื่อง
ให้กำลังใจครับ
ว่าแต่ย้ายไปอยู่ สถานีอนามัยใหม่แล้วเหรอ
ผู้โพสต์ : หมอจิ๋ว [Tue, 21 Jul 2009 21:24 125.26.252.48]
 
หน้า : 1
E-Mail

รหัสผ่าน

จดจำการล๊อคอิน

สมัครสมาชิก ลืมรหัสผ่าน